Voel de duisternis om me heen
Voel me zo alleen,
Alleen in mijn gedachten
En er is niks wat de pijn kan verzachten
Niemand die werkelijk weet hoe ik mij voel
Niemand die begrijpt wat ik bedoel
Wil alles opgeven
En ontsnappen uit dit leven
Maar kan de moed niet vinden
Om een touw om mijn nek te binden
Voel me zo alleen in mijn gedachten
Moet een manier vinden om de pijn te verzachten
Voel het mes door mijn arm glijden
Moet de geestelijke pijn er uit snijden
Voel mijn arm gloeien
En voel het bloed uit mn arm vloeien
Heel even voel ik geen verdriet meer
Maar daarna is de pijn er weer
Voel me zo alleen in mijn gedachten
Is er dan niemand die voorgoed de pijn kan verzachten?
Is er niemand die een arm om me heen wil slaan?
Zal ik altijd alleen blijven staan?
Laatst aangepast ( woensdag, 17 juni 2009 20:37 )

